Θεραπευτική Προσέγγιση

Η εκπαίδευση μου είναι στο εμπλουτισμένο συστημικό ψυχοθεραπευτικό μοντέλο SANE (System - Attachment - Narrative – Encephalon). Το μοντέλο αυτό είναι μια προσέγγιση που αναπτύχθηκε από το Ινστιτούτο Εκπαίδευσης και Έρευνας στη Συστημική Ψυχοθεραπεία «Λόγω Ψυχής» και εμπλουτίζει τη μετα-νεωτερική συστημική θεωρία, με στοιχεία της θεωρίας του συναισθηματικού δεσμού, της αφηγηματικής ψυχολογίας και των διαλογικών θεωριών και των ευρημάτων των νευροεπιστημών.

System (Συστημική προσέγγιση): Αναγνωρίζει τις δυσκολίες και τα συμπτώματα ως έκφραση μπλοκαρίσματος τόσο του ατόμου όσο και του ευρύτερου οικογενειακού και κοινωνικού συστήματος.
Εστιάζει στις πρώιμες σχέσεις των ανθρώπων και στον τρόπο που οι σχέσεις αυτές επηρεάζουν τις σημερινές σχέσεις καθώς και τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι έρχονται σε επαφή με τα συναισθήματά τους.
Αναδεικνύει τη σημασία της αφήγησης στη νοηματοδότηση της εμπειρίας και της ζωής του ανθρώπου.
Τονίζει το ρόλο της νευροβιολογίας και της λειτουργίας του ανθρώπινου εγκεφάλου στο τραύμα, στο άγχος και στη διαχείρισή του και άλλων συναισθηματικών και ψυχικών δυσκολιών που επηρεάζουν τους ανθρώπους.

Η προσέγγιση μου στη ψυχοθεραπεία εμπλουτίζεται και από τη Θεωρία του Διαλογικού Εαυτού του Hubert Hermans. Σύμφωνα με τη θεωρία αυτή ο εαυτός μας δεν αποτελεί μια εννιαία σταθερή οντότητα, αλλά ένα δυναμικό σύνολο από διαφορετικές φωνές, πλευρές και κομμάτια που αλληλεπιδρούν μεταξύ τους.

Στόχος της θεραπείας είναι η ενίσχυση των βοηθητικών φωνών και ο σταδιακός περιορισμός των φωνών που μας έχουν δυσκολέψει στη διάρκεια της ζωής. Μια από τις σημαντικότερες φωνές που χρειάζεται να καλλιεργηθούν μέσω της θεραπείας είναι η φωνή της αυτό-συμπόνιας. Η βαθιά κατανόηση, η στήριξη και η ενθάρρυνση προς τον εαυτό αποτελούν πολύ σημαντικούς θεραπευτικούς στόχους και συνδέονται με την αποδοχή, με την ανάληψη ευθύνης και τελικά με τη θεραπευτική αλλαγή.